Kredyty i pożyczki, finanse, ubezpieczenia

Pierwszą ustawę o zatrudnieniu wydano pod koniec grudnia 1989 r., obok ustawy o zwolnieniach z przyczyn dotyczących zakładów pracy regulującej zwolnienia grupowe. Ustawa o zatrudnieniu zastępowała poprzednią regulację w formie uchwał Rady Ministrów w zakresie organizacji i działania organów pośrednictwa pracy. Wprowadzała niesłychanie liberalny system zasiłków dla bezrobotnych. Wysokość jego określała na 70% wynagrodzenia przez 3 miesiące, następnie 50% przez 6 miesięcy i 40% przez dalsze 9 miesięcy. Prawo do zasiłku uzyskiwał każdy, kto zadeklarował chęć podjęcia pracy, a więc również niepracujące żony czy też absolwenci szkół, którzy nigdy nie pracowali, w wysokości płacy minimalnej lub nawet jej wielokrotności. Taka sytuacja trwała ponad pół roku i dopiero wtedy wprowadzono wymóg uprzedniego zatrudnienia (poza rolnictwem indywidualnym) co najmniej przez 180 dni. Uchwalono również ustawę o pomocy społecznej. Uregulowano także uprawnienia do zasiłku w gminach o szczególnie wysokim bezrobociu. W 1991 r. wydano nową ustawę pod zmienionym tytułem, to jest o zatrudnieniu i bezrobociu.

Warto zerknąć także na :