Zatrudnienie
Priorytetowym celem w Polsce Ludowej było pełne zatrudnienie. Przeciwstawiono je zwłaszcza sytuacji międzywojennej. Szybkie uruchomienie ocalałych zakładów pracy na trzy zmiany, a następnie powstających z wielkich nakładów inwestycyjnych zapewniało zatrudnienie szerokim masom ludności. Umożliwiło również przejęcie przyrostu zasobów pracy z rolnictwa przez sferę przemysłu, budownictwa i usług. Stanowiło wielkie osiągnięcie socjalne. Zatrudnienie to jednak nie zawsze było efektywne, co stanowiło przedmiot nieustających dyskusji, a zrównoważenie bilansu pracy stanowiło istotny element planów gospodarczych. Przy wysokim zapotrzebowaniu na pracę mężczyzn istniały trudności z zatrudnieniem kobiet, zwłaszcza w układzie lokalnym. Występowały też okresy przesileń -jak w końcu lat pięćdziesiątych oraz przełomu lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych. Sytuację w tych okresach (oprócz środków ekonomicznych) starano się rozładowywać również za pomocą rozwiązań społecznych, takich jak ułatwienia w uzyskiwaniu lub podwyższaniu emerytur i rent, zakazie zatrudniania uprawnionych do tych świadczeń, wprowadzenia zasiłków wychowawczych, przedłużania okresu nauki dla młodzieży. Działało pośrednictwo pracy. W zmienionych warunkach gospodarczych i w innej atmosferze politycznej w 1983 r. ustawowo powołano Państwowy Fundusz Aktywizacji Zawodowej, mający na celu wspomaganie aktywności zawodowej i finansujący poprzednio stosowane zasiłki dla osób czasowo pozostających bez pracy.
Warto zerknąć także na :